Weer is er een half jaar voorbij gevlogen. Maar gelukkig niet zonder resultaat! De vorige keer eindigden we in de kerstvakantie waarin we voorbereidingen aan het treffen waren voor de balklaag over de gebinten heen. Dus daar pakken we het verhaal weer op.
Omdat we de gebinten in het zicht willen hebben, moet het plafond dus over de gebinten heen. Maar daar hebben ze 400 jaar geleden, met de bouw van het huis niet echt rekening mee gehouden… Tussen het hoogste en laagste punt van de horizontaal liggende balken, zit zo’n 40 cm. Dus gewoon planken er overheen leggen is uiteraard geen optie. We hebben dus een gemiddeld punt uitgekozen, waarbij er op de meeste punten een klein voetje tussen de gebinten en de plafondbalken gemaakt moest worden en op de hoger gelegen punten een klein stukje uit de balken gehakt moest worden.
Dit was uiteraard een flinke klus, maar gelukkig was daar oom Jan om te helpen. Na heel wat passen, meten (en nog een keer passen en meten) hebben we uiteindelijk een prachtige balkenlaag liggen. We zijn super blij met het resultaat!
De verbindingen tussen de balken en de pootjes heeft Rolina allemaal afgekit, zodat het er allemaal strak uitziet. Aan de voorgevel hebben we de balken tijdelijk laten rusten op de voorzetwand, om een mooie, vlakke kant te hebben. Daarna heeft Elmer pootjes gemaakt die op het gebint in de muur rusten.
Omdat er een bovenverdieping op komt, hebben de gebinten op enkele punten wat extra ondersteuning nodig. Op drie plaatsen moesten er (weggewerkt in de muren) stalen kolommen geplaatst worden.
Op een vierde punt, midden in de keuken, is ook ondersteuning nodig. Omdat deze balk niet weggewerkt kan worden in een muur, hebben we er voor gekozen hier een nieuwe eiken staander neer te zetten. We hebben overwogen hier een oud gebint voor te gebruiken, maar omdat dit een nieuwe toevoeging is, vonden we het uiteindelijk ‘eerlijker’ om duidelijk te kunnen zien dat dit gebint een nieuwe toevoeging is.
Toen de balkenlaag er eenmaal in zat, konden we verder met de volgende stap: de plafondplanken. Omdat Elmer tijdelijk in de lappenmand zat, hebben we hulptroepen ingeschakeld om toch een beetje schot in de zaak te houden. Dank voor het sjouwen, schilderen, zagen, aangeven, spijkeren, enz!
Met het plafond erin, begin het al een beetje meer als huis aan te voelen. Maar toen we dan daadwerkelijk begonnen aan de frames voor de tussenwanden, werd het helemaal leuk! Grappig om te merken dat hoe meer wandjes we plaatsten, hoe groter het huis aan ging voelen. Waar we eerst nog bang waren dat we een krappe werkkamer zouden krijgen, zien we nu ineens wat voor een fijne groe ruimte dit eigenlijk is.
Een aantal van de oude deuren en kozijnen gaan weer een plekje krijgen in het huis, dus die zijn we aan het opknappen. Op sommige kozijnen zaten wel 4 verschillende kleuren verf!
Inmiddels staat de stalen constructie die de schoorsteen ondersteund al weer twee jaar. Toen we met de laserwaterpas bezig waren, zagen we dat de stalen kolommen heel iets uit het lood stonden. Op advies van oom Jan maken we hier extra schoren in om zeker te weten dat de schoorsteen geen kant op kan.
Maar ook buiten valt er nog genoeg te doen. Zo hadden we al ruim een jaar nog een flinke berg zand op de parkeerplaats liggen. Die hebben we gebruikt om een aantal slechte plekken in het weiland te egaliseren. Uiteraard valt er ook een hoop te snoeien met zo’n grote tuin. Van een buurtgenoot die een nieuw huis gaat bouwen, hebben we nog een hele hoop planten gekregen die een plekje moesten krijgen. En inmiddels is Rolina met haar moeder aan het schilderwerk buiten begonnen.
En zoals gebruikelijk, eindigen we met wat willekeurige plaatjes.


























































