Alweer een jaar voorbij

Het jaar is alweer bijna voorbij, dus de hoogste tijd voor een nieuwe update uit Oud Aalden. We eindigden onze vorige post ermee dat we even een kleine verbouwpauze in zouden lassen om wat andere klusjes op te pakken. Niet altijd de leukste klusjes, maar wel fijn om even wat dingen van de to-do lijst af te kunnen strepen.

Eén van onze grootste ergernissen was de bende in de schaapskooi. Dit was vroeger de jongveestal en heeft dus een mestgrup in het midden. Deze hadden we tijdens het slopen opgevuld met puin uit het huis, maar het was er nog niet van gekomen om de boel vervolgens af te maken. De buren hadden nog een flinke stapel 30×30 tegels die we op mochten halen, dus daar hebben we (op de warmste dag van de zomer) de grup mee dichtgemaakt. Nu kunnen we weer zonder onze nek te breken ‘s avonds de schapen voeren.

Een volgende klus was het weer fatsoeneren van de bestrating. Door al het gegraaf voor de riolering, warmtepomp en nieuwe meterkastaansluitingen was het een mooi maanlandschap geworden bij de achterdeur. Met de stenen die we eruit hadden gehaald, aangevuld met de 30×30 tegels van de buren, hebben we weer een begaanbaar pad naar de achterdeur aangelegd. Uiteindelijk gaan we de 30×30 tegels wel vervangen voor iets mooiers, maar voor de komende tijd kan het prima zo.

Kunnen jullie je de nattigheid van afgelopen winter nog herinneren? Wij wel… Op kerstavond stonden we dijkjes te maken om onze zonnepanelen te beschermen tegen het water. Omdat we onze kerstavond liever op een andere manier doorbrengen, hebben we onze zonnepanelen (wederom met 30×30 tegels) een stuk opgehoogd.

Na nog een aantal andere klusjes en een heerlijke kampeervakantie in Frankrijk, was het tijd om de verbouwing weer op te pakken. Eerste klus: het zandstralen van de gebinten. We hadden verwacht dat we hier een paar weken mee bezig zouden zijn. Maar oef! Viel dat even tegen! Van een oom van Rolina konden we een straalketel en een drukvat lenen. Maar met twee niet al te grote compressors, bleek het moeilijk te zijn de boel goed op druk te houden. Dus via Marktplaats een grotere compressor gekocht. Ook bleek het straalgrit wat we in eerste instantie gekocht hadden, te fijn te zijn om de dikke lagen verf en carboleum van het hout te krijgen. Om nog maar niet te spreken van verstoppingen, slangen die snel slijten of los schieten, beschermglaasjes die binnen de kortste keren mat zijn gestraald… Kortom: blegh! Maar het goede nieuws is: het is eindelijk klaar en we zijn heel blij met het eindresultaat!

Aan de voorkant van het huis zitten enkele lage gebintbalken die flink waren aangetast door houtworm. Met behulp van hamer, bijtel, trekmes en lamellenschijf op de haakse slijper hebben we de aangetaste delen verwijderd. Alleen nog even behandelen tegen houtworm en ze kunnen er weer 100 jaar tegenaan!

Zoals we in onze vorige post al vertelden, konden we via Landschapsbeheer Drenthe subsidie krijgen voor de aanplant van cultuurhistorische landschapselementen.

We hebben nu in de schapenweide twee appelbomen (Drents Paradijs en Princesse Noble), twee perenbomen (Verbeterde Jut en Pondspeer) en oer-Drentse pruimenboom: Mirabelle de Nancy. Om de jonge bomen te beschermen tegen de hongerige schapen hebben we er kastanjehouten schapenhekjes omheen gemaakt.

Naast fruitbomen hebben we ook 14 meter beukenhaag en 22 meter meidoorn aangeplant. Meidoorn werd van oudsher gebruikt als veekering, vanwege de scherpe doorns. Helaas hebben de schapen weinig historisch besef en hebben ze een deel van de meidoorns aangevroten. Dat scheelt ons weer snoeien, zullen we maar zeggen. De schapenhekjes zijn dus niet voor niks en inmiddels hebben we de meidoorn beschermd met wat extra gaas.

Aan de voorkant van het huis hebben we een overstek die open is. Hier lagen oude deuren en andere planken op om het dicht te maken. Maar dat was geen fraai gezicht en bovendien was het allemaal zo rot als wat. Die deuren hebben we tijdens het slopen al weggehaald, maar er moet nog wat voor terugkomen. Na wat inspiratie opgedaan te hebben bij oude boerderijen en schuren in de omgeving hebben we besloten om de overstek dicht te maken met eiken schaaldelen. De kieren tussen de schaaldelen gaan we aan de bovenkant afdichten met dampopen folie, om ongedierte en tocht tegen te gaan.

De volgende klus op ons lijstje is het voorbewerken van de balken van de balkenlaag voor de verdiepingsvloer. Omdat de balken in het zicht komen, willen we er een subtiel sierrandje aan maken. Na wat probeerstukjes hebben we besloten om een romeins ogee (soort S vorm) te gebruiken. Na het frezen moeten de balken nog geschuurd en tot slot ook gegrond worden. Om dit een beetje efficient te doen hebben we een productielijn opgezet waar we aan de ene kant beginnen met frezen en via een schuurstation naar een verfbank gaan. Tot slot eindigen de balken in een droogrek (ook wel steiger genoemd).

Zoals altijd eindigen we met nog wat mooie plaatjes van de afgelopen tijd. Op naar 2025, waar we hopelijk eindelijk echt resultaat gaan zien van de verbouwing!

Update begin 2022

Om maar weer met onze standaard opening te beginnen: wat vliegt de tijd! Onze vorige blog schreven we nog in een t-shirtje op het terras, maar inmiddels draait de cv weer overuren om ons koude huis een beetje aangenaam te houden. Zeker in de winter kijken we toch wel heel erg uit naar een comfortabel, goed geïsoleerd huis. Gelukkig zijn we inmiddels wel concrete plannen en voorbereidingen voor de verbouwing aan het maken. Maar eerst zullen we jullie laten zien wat we de afgelopen maanden allemaal uitgespookt hebben.

In september hadden we vakantie en was het schitterend weer, dus toen zijn we lekker buiten verder gaan klussen. In het houten schuurtje naast ons huis, hebben we een low-budget overkapping gerealiseerd. Achterwandje anderhalve meter naar achteren en voilà: een leuk overkapt terrasje, waar het ochtendzonnetje heerlijk naar binnen schijnt.

Daarnaast zijn we verder gegaan met de afrastering van het weiland. Het hele weiland in afgerasterd en de grote berg grond die nog in het weiland lag is weggekruid. Alle kale stukken zijn ingezaaid en daar staat al een voorzichtig begin van een grasmat. Hopelijk groeit het in het voorjaar helemaal dicht.

Afgelopen kerstvakantie hebben we ook een project kunnen afronden dat al liep sinds de vorige kerstvakantie: De kapconstructie verstevigen. Met de hulp van broer en vaders hebben we de laatste balken er in gemaakt. Alle sporen zijn nu gefixeerd, die gaan de komende decennia nergens heen!

Binnen zijn nu ook de eerste veranderingen zichtbaar. Daar hebben we op de deel een aantal hokjes afgebroken, om ruimte te maken voor onze tijdelijke woning tijdens de verbouwing. De hokjes werden gebruikt als aardappelopslag en zijn aan de achterkant flink geïsoleerd om de aardappels vorstvrij te kunnen opslaan. We hebben het isolatiemateriaal zoveel mogelijk heel gelaten, zodat we dat weer kunnen gebruiken voor onze tijdelijke woning.

Voor de tijdelijke woning zijn we ook begonnen met het aanleggen van een semipermanente badkamer. Vorig jaar zomer hebben we een hokje afgetimmerd in het oude tanklokaal. Dat hebben we nu leeggeruimd en zijn we aan het ombouwen tot een badkamer. De tegeltjes zitten al aan de wand, dat scheelt alvast! Alleen komt de muur van het woonhuis te dicht achter de toegangsdeur van het hokje, waardoor de deur straks niet meer open kan. Daarom hebben we een nieuwe deur (nouja, eentje die we uit de bovenverdieping gesloopt hebben) er in gemaakt. Via marktplaats hebben we een douchecabine en wc, met leidingwerk in een voorzetwand gekocht. Dit maakt het aansluiten relatief makkelijk, maar er moet nog steeds een nieuwe riool- en wateraansluiting aangelegd worden. En we moeten een voorziening voor warm water hebben, want de CV hebben we straks ook niet meer.

Tot slot nog een korte update over de tuin, ondanks dat het winter is. We hebben van Mark en Lisanne twee mooie, volgroeide perenbomen kunnen overnemen. Een handpeer (Conference) en een stoofpeer (Wilde Gieseman). Na een lange rit met deze gevaartes (die stiekem toch groter waren dan we dachten…) hebben ze een mooi plekje gekregen in de boomgaard. We zijn erg benieuwd hoe ze zich aanpassen van de vette klei naar de schrale zandgrond.

Tot zover onze update. Vind je het te lang duren voor we weer een bericht plaatsen? Volg dan onze Instagram (@boerharmsuutdrenthe), daar plaatsen we regelmatig (ongeveer wekelijks/tweewekelijks) een fotootje van onze activiteiten.

Zomer update

Wauw! Wat is er weer een hoop veranderd in een paar maanden tijd. Zelf hebben we vaak het idee dat het totaal niet opschiet, maar als we dan terugkijken naar de foto’s van de afgelopen maanden… Korte samenvatting van de afgelopen periode: we hebben heel, heel, heeeeel veel stenen in onze handen gehad en, toch wel het belangrijkste nieuws: de bouwvergunning is binnen! Maar daarover straks meer. Eerst even terug naar de stenen:

De grote zandvlakte aan de noordkant van ons huis is inmiddels (bijna) helemaal netjes bestraat. De tuinarchitect had bedacht dat we onze auto’s het beste konden parkeren op de grote betonplaat (bovenkant van een enorme mestput). Slim bedacht, want zo konden we dat onding gewoon laten zitten en hebben we ook gelijk een flink waterreservoir voor droge periodes om de tuin mee te besproeien. Maar om daar met de auto’s goed in en uit te kunnen rijden, moest er een pleintje gelegd worden. Het was even een klusje, maar (met hulp van vrienden), ligt er nu een strak pleintje waar we naar harte lust kunnen draaien en keren.

Eén ding hield ons nog tegen om de auto’s daar te parkeren: de oprit moest nog naar het pleintje gelegd worden. Dus dat was het tweede projectje. Inmiddels hebben we dat ook afgerond en staan de auto’s naast het huis. Ooit (in de verre, verre toekomst) willen we een kapschuur op die plek bouwen. Maar eerst zijn er eerst nog minstens honderd andere projecten die meer prioriteit hebben! Voor nu zijn we heel blij met hoe het er nu uitziet.

Daarna restte ons nog één belangrijk onderdeel van ons bestratingsplan: namelijk een fatsoenlijk pad naar de voordeur, zodat we niet meer over de grindtegels hoeven te balanceren met volle boodschappentassen. Hij moet nog een beetje afgewerkt worden, maar we zijn heel blij met ons slingerpaadje!

De mensen die ons ook via instagram volgen (@boerharmsuutdrenthe), hadden het al gezien: we hebben tegenwoordig een super stoere waakhond! Puck is een kruising tussen een Friese stabij en een Heidewachtel. Een kruising die een super leuk, maar heeeeel eigenwijs hondje oplevert. En als we dan toch aan het voorstellen zijn: we hebben inmiddels ook weer kippen rondscharrelen. Vier mooie Welsummers, die inmiddels ook al goed aan de leg zijn.

Het heeft even wat voeten in de aarde gehad, maar 368 dagen na het bezoek van de gemeente hebben we de vergunning ontvangen! We mogen het plan zoals we dat bedacht hebben uitvoeren, met uitzondering van 1 dakraam. Gelukkig hadden we bij voorbaat al meer dakramen ingetekend dan strikt noodzakelijk. De volgende stap is om een bouwkundige tekening te laten maken. Voor de constructeur daar mee kan beginnen moeten we wat “destructief” onderzoek doen. We moeten namelijk wel weten of de staat van de gebinten goed (genoeg) is, of dat er nog aanvullende versterking nodig is. Daarom hebben we de gebinten in het woonhuis vrij gemaakt, zodat die geïnspecteerd kunnen worden als de constructeur binnenkort langskomt.

Tot slot, zoals gebruikelijk, nog wat mooie foto’s.

Voorjaarsupdate

Vanaf half februari hebben we praktisch ieder weekend buiten op ons erf doorgebracht. We zijn vooral bezig geweest om het erf, wat vooral gras en bestrating was, om te toveren naar een tuin.

Omdat de tijd van kerststukjes maken voorbij was, mocht de hulst eindelijk weggehaald worden van Rolina. Van de hulst hebben we helemaal afscheid genomen, de andere struiken hebben een mooie plek ergens anders in de tuin gekregen. Hierdoor is het een stuk lichter in de woonkamer geworden en kunnen we vanuit de keuken genieten van het uitzicht op de es.

Met wat hulp bij het tillen, hebben we van een oude drinkbak een vijvertje gemaakt.

Omdat het groeiseizoen er aan zat te komen, moesten we nog “even” enkele tientallen vierkante meters bestrating er uithalen, zodat er plek is voor een mooi gazonnetje.

De mannen van de loonwerker hebben vrij letterlijk bergen werk voor ons verzet. De fundering/betonplaat van een oude stal stal is weggehaald (7 kippers vol puin afgevoerd!), het pad van gemalen puin langs het huis is afgeschraapt en heeft een nieuwe bestemming gekregen als fundering voor het pleintje waar we straks de auto kunnen keren, het gele zand van de bestrating die we eruit hebben gehaald is naar de andere kant van het huis verplaatst boven op de puin fundering voor het pleintje en de riolering is nog even vervangen over een lengte van 60 meter.

Bij het frezen, egaliseren en opnieuw inzaaien van het het gras aan de zuidkant van het huis hebben we ook flink hulp gehad. Na het frezen zijn we met een hark alle 1600 vierkante meters afgegaan om stenen, puin en ijzer weg te halen voor het inzaaien. In totaal hebben we ruim 5 kruiwagens met rotzooi weggehaald.

Toen alles gefreesd en geëgaliseerd was konden we beginnen met het aanleggen van onze tuin. Met hulp, compost, mest en planten van de ouders van Rolina, is de tuin al veel verder gevorderd dan we hadden gehoopt voor dit jaar. Daarnaast hebben we een begin van een moestuin en hebben we bomen aangeplant voor de boomgaard. Ook zijn we begonnen met het afrasteren van het weiland en het maken en plaatsen van een aantal hekjes.

Wat niet onder de noemer “hekje” valt is het landhek dat Elmer met zijn vader gemaakt heeft. Onder toeziend oog van tientallen toeristen (Hemelvaartsdag) is er in twee dagen een hek met een doorgang van 4 meter geplaatst. Met behulp van wat sterke kerels was het hek zo snel op de plaats getild, dat de moeder van Elmer niet eens in de gelegenheid was om er een filmpje van te maken!
Het schitterende eindresultaat was niet mogelijk geweest zonder het hout en de tips van Henk Euving van de Hekkerij uit Meppen. Heel erg bedankt, Henk!

Inmiddels zijn we ook een stap dichter bij het verkrijgen van de vergunning voor onze verbouwing. We hebben een overleg met de monumentencommissie gehad. Daaraan zouden we een hele blog kunnen wijden, maar laten we het kort samenvatten: 1 dakraam moet weg, 1 dakraam moet groter, twee dakramen moeten dichter bij elkaar en dan opnieuw de tekening inleveren. Hopelijk de volgende keer meer hierover!

Dit keer sluiten we niet al met mooie plaatjes, maar met een aantal voor-na foto’s (wat eigenlijk ook gewoon mooie plaatjes zijn).