Regelmatig zoeken we even foto’s op van een jaar geleden. Gewoon om even te kijken wat er allemaal gebeurd is het afgelopen jaar. En de verschillen worden steeds groter! Vorig jaar rond deze tijd was ons huis 1 grote open ruimte en waren we net begonnen met de balkenlaag voor het plafond. Maar inmiddels begint het steeds meer op een echt huis te lijken en beginnen we langzaamaan het idee te krijgen dat het misschien ooit wel af gaat komen. Niet binnenkort, maar ooit 😉
Begin november kwam een moment waar we al heel lang naar uitkeken: een deel van de rieten kap werd opnieuw gedekt! Toen we hier kwamen wonen, wisten we al dat het riet van de noordkant het woonhuis slecht was en binnen enkele jaren vervangen moest worden. En in de loop van de jaren kwamen er steeds meer emmertjes op zolder te staan om de lekkages op te vangen. Dus wat waren we blij toen de rietdekker eindelijk tijd voor ons had!
Dat gevoel van blijdschap maakte overigens snel plaats voor ‘Gaat dit ooit nog goedkomen?!’ toen ze begonnen het oude riet eraf te halen. De eerste nacht nadat ze waren begonnen, was droog en windstil, dus ze besloten de boel niet met zeilen af te dekken. Dus we konden ‘s avonds door ons dak heen de volle maan bewonderen.
Hoewel schots en scheef, waren de sporen en panlatten gelukkig in goede staat, dus die konden blijven zitten. Alleen op de plek van de enorme bochel in het dak zijn er wat extra latten geplaatst, om de boel een beetje vlakker te krijgen. In twee weken tijd hebben ze een groot deel van het dak opnieuw gedekt en vijf dakramen geplaatst. Wat een ander gezicht is dat zeg! En eindelijk geen gesleep met emmertjes als het regent.
Het geeft wel een bende! 
Wat een kaal gezicht… 
Zie de maan schijnt door het dak 
Wel een leuk uitzicht! 
Lekker luchtig, zo’n cabrio woning! 
Er komt duidelijk meer riet op, dan er afgehaald is 
Gelukkig ging er na de eerste nacht wel een zeil over 
Dakramen! 
De voorkant komt ook aan de beurt 
Steeds iets hoger 
Het dakraam van de slaapkamer wordt geplaatst 
Bijna klaar 
Alleen nog een rol op de nok 
Het eind resultaat mag er zijn! 
Net een nieuw huis!
Terwijl buiten de rietdekkers voor een warme laag riet zorgden, waren wij zelf binnen bezig met isoleren. Alle buitenmuren hebben we geisoleerd met 12cm PIR-platen (een flinke puzzel met al die gebinten!) en vervolgens alle naadjes en kiertjes dichtgepurd en met aluminiumtape afgeplakt. De schuine kanten onder het riet hebben we met glaswol geisoleerd en de tussenwanden met steenwol. Een fijn gekriebel… Maar hopelijk zorgt het ervoor dat we ons huis straks comfortabel warm kunnen houden. Het is nu namelijk behoorlijk koud met klussen!
Put your hands up for Detroit! Euh… Aalden 
Dampdichte folie om het leefvocht niet in de isolatie te krijgen 
Mocht er nog een nieuwe pandemie komen, we hebben nog genoeg mondkapjes op voorraad! 
Zelfs in het donker wordt er doorgeklust! 
Als je het daar niet warm van krijgt 
Gelukkig zit er nooit een ankerbalk in de weg als je folie wilt plaatsen 
Een heerlijke 4 graden binnen!
Toen alle wanden volgestopt waren met isolatiemateriaal, konden we verder met het dichtmaken van de wanden met spano-platen.
Een grote droom van Rolina is het hebben van een ‘butlers kitchen’: een soort veredelde voorraadkast met een keukenblokje. In het woonhuis konden we hier niet echt een goede plek voor vinden, maar gelukkig hebben we op de deel nog wel wat ruimte. Dus hebben we een extra deur gezet in de oude brandmuur en in de kerstvakantie heeft Elmer met zijn vader en broer een mooie voorraadkast getimmerd. Het oude deurtje tussen de deel en de voormalige bijkeuken heeft hier weer een mooi plekje gekregen.
Nu de spano erin zit, kunnen we verder met de gipsplaten. Een leuk klusje, waar we ons voorlopig nog wel even mee vermaken!
Oom Jan was ook weer van de partij. Hij heeft onder andere een nieuwe voordeur voor ons geplaatst. De voordeur die erin zat bestond uit een paar dunne houten plankjes, waar de wind aan alle kanten door- en omheen kwam. Het kozijn bleek van eikenhout te zijn en nog heel goed. Dit kozijn heeft Jan voor ons aangepast, zodat de nieuwe deur erin paste.
De klus waar we sinds afgelopen weekend aan zijn begonnen, is het afwerken van de schuine kanten. Over de hele lengte komen dezelfde planken als aan het plafond. De lange stukken gaan lekker snel. Maar zoals altijd zitten ook hier weer gebinten in de weg, die voor een leuke uitdaging zorgen. Elmer is even aan het Willie-Wortelen geweest om een mooi systeempje te maken om de planken makkelijker te kunnen aftekenen. De houdertjes schelen een hoop ‘Nee, links een stukje hoger! Stilhouden nu! Rechts iets terug!’ Maar het blijft een flinke puzzel. Maar ook deze klus zal ooit wel afkomen 😉
We zijn overigens niet alleen aan het klussen hoor! In de kerstperiode was er in het dorp een muzikale kerstwandeling, waarbij mensen onder begeleiding van een herder een rondwandeling maakten langs boerderijen waar op de deel of in de schuur een optreden was. Wij hadden de eer om verhalenvertelster Aaltje Bos in onze schaapskooi te ontvangen, die de mensen trakteerde op een prachtig kerstverhaal in het Drents. Heel Oud Aalden was prachtig versierd met lichtjes en kerstbomen. Een zeer geslaagde avond!
En uiteraard zorgde de sneeuw nog voor wat mooie plaatjes!
